คำสอนในสติปัฏฐานสูตรเป็นคำสอนเกี่ยวกับการปฏิบัติ

The Satipaṭṭhāna Sutta is a teaching about how to practice.

จิตตภาวนา คือ สมถภาวนาและวิปัสสนาภาวนา

Mental Development means to develop Tranquility (Samatha) and Insight (Vipassana).

เป็นขั้นเป็นตอน

It happens step-by-step.

เป็นเหมือนกับการศึกษาในมหาวิทยาลัย

It's like when you're studying at University.

จะศึกษาก็ต้องศึกษาเป็นระดับปริญญา

You study to get different degrees.

มีแบ่งเป็นปริญญาตรีปริญญาโท ปริญญาเอก

[There], it's divided into Bachelor's, Master's, and PhD.

การปฏิบัติทางพระพุทธศาสนาก็เหมือนกับการศึกษาเล่าเรียน ที่จะต้องทำเป็นระดับ

The practice of Buddhism is like studying which must be done in stages.

๔ระดับด้วยกัน คือ โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์

The Four Stages are: Sotāpanna, Sakadagami, Anāgāmi, and Arahant.

นี่คือปริญญาทางพระพุทธศาสนา มีอยู่ ๔ ระดับด้วยกัน

Together, these make up the four stages of Buddhist practice.

ความจริงมันก็ ๓ ระดับ

Really, it's three levels.

แต่ท่านแยกระดับที่ ๒ ที่ ๓ ออกจากกัน

The Buddha just split up the second and third stages.

ความจริงจะถือว่า ๒ กับ ๓ นี้เป็นระดับเดียวกันก็ได้ หลังระดับที่ ๓ก็คือพระอรหันต์

But, really, you can consider these two to be one level and take the Arahant level to be the third.

การที่จะบรรลุปริญญาทางพระพุทธศาสนาทั้ง ๔ ระดับนี้ ก็จำเป็นที่จะต้องมีการเจริญสติ เพื่อให้ได้สมาธิ

To attain all four levels of Buddhist practice, you have to develop mindfulness in order to get samādhi.

เมื่อได้สมาธิแล้ว จึงจะมีกำลังที่จะเจริญปัญญา เพื่อตัดกำลังตัดตัณหาความอยากที่เป็นตัวสร้างความเครียด สร้างความทุกข์ต่างๆ ให้แก่จิตใจ

When you have samādhi, then you have to develop wisdom in order to cut off your activity and your attachment to your desires which are the ones creating all of your heart's stress and suffering.

ดังนั้น ในสติปัฏฐานสูตร ถ้าอ่านเบื้องต้นนี้พระพุทธเจ้าก็ทรงบอกให้เราไปนั่งสมาธิดู

So, in the Satipaṭṭhāna Sutta, if you read the introduction, the Buddha teaches us to go sit in meditation and observe.

นั่งที่โคนไม้

Sit at the foot of a tree.

นั่งหลับตา แล้วก็มีสติ

Sit, close your eyes, and establish mindfulness.

รู้อยู่กับลมหายใจเข้าออก

Stay with the in and out breath.

ลองนั่งดูว่านั่งได้หรือไม่

See if you can sit or not.

ถ้านั่งไม่ได้แสดงว่าสติยังไม่มี

If you can't, this shows that you don't yet have mindfulness.

ก็

So...

ให้หยุดการนั่งก่อน แล้วมาฝึกสติก่อน

Stop sitting and develop mindfulness first.

ให้มาเจริญสติที่เรียกว่า “กายคตาสติ” คือ ให้มีสติ

Develop the mindfulness called "kāyagatāsati" which will give you mindfulness.

รู้อยู่กับการเคลื่อนไหวกับการกระทำของร่างกาย

Stay with the movements, with the actions, of the body.

ถ้าอ่านในสติปัฏฐาน ท่านบอกว่า ทำอะไรขอให้รู้ว่าร่างกายกำลังทำอะไร

You'll read in the Satipaṭṭhāna [Sutta that] the Buddha encourages us to, whatever we're doing, know what it is that we're doing.

ให้เฝ้าดู

Observe.

อย่าส่งใจไปที่อื่น

Don't attend elsewhere.

ให้รู้ว่าเรากำลังยืน

Know "I am standing."

เรากำลังเดิน

"I am walking."

เรากำลังนั่ง

"I am sitting."

เรากำลังนอน

"I am lying down."

เรากำลังทำอะไรอยู่

"I am doing whatever."

กำลังรับประทานอาหาร กำลังตักอาหารเข้าปากกำลังเคี้ยว กำลังกลืน

"Eating. Placing food in my mouth. Chewing. Swallowing..."

ให้รู้ทุกขั้นตอนของการกระทำของร่างกาย

Know every part of your body's actions.

ถ้าหันหน้าไปทางซ้าย ก็ให้รู้ว่าหันหน้าไปทางซ้าย

If you turn your head to the left, know that you turn your head to the left.

หันหน้าไปทางขวาก็ให้รู้ว่าหันหน้าไปทางขวา

If you turn your head to the right, know that you turn your head to the right.

ยกมือซ้ายขึ้นก็ให้รู้ว่ายกมือซ้ายขึ้น

Lifting your left arm, know you're lifting your left arm.

ยกมือขวาขึ้นก็ให้รู้ว่ายกมือขวาขึ้น

Lifting your right arm, know you're lifting your right arm.

ไม่ว่าจะทำอะไร ปัดกวาดลานวัด เดินบิณฑบาต

It doesn't matter what you're doing: cleaning the monastery, walking for alms...

นี่ท่านสอนพระกิจวัตรของพระ ให้รู้อยู่แต่กิจวัตรเหล่านั้น

He taught the monks to simply know their routines.

ถ้าเป็นฆราวาสญาติโยมก็เหมือนกัน เพราะต้องมาอยู่วัดปฏิบัติ จึงจะได้ผล

If you're a lay person, it's the same because you'll have to come stay at a temple to really practice and benefit.

ในชีวิตประจำวันของผู้ครองเรือนนี้ จะไม่เอื้อเฟื้อต่อการเจริญสติ เพราะจะต้องใช้ความคิดเกี่ยวกับเรื่องการงานต่างๆ

In a householder's daily life, you can't fully develop mindfulness because you have to think about your work.

ส่วนงานของนักบวช งานของผู้ที่อยู่วัดนี้จะไม่ต้องใช้ความคิดมาก

But for renunciants, for the work at a temple, it's not necessary to think too much.

การเจริญสตินี้ เป้าหมายเพื่อหยุดความคิดนั่นเอง

Developing mindfulness like this is strictly for the purpose of stopping your thinking.

หยุดความคิดให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะได้ แล้วเวลามานั่งสมาธิก็จะสามารถ

Stop thinking as much as you can and then you'll be able to sit when it's time to meditate.

หยุดความคิดหยุดจิตได้อย่างเต็มที่ จิตก็จะเข้าสู่สมาธิได้

If you can stop thinking, stop your mind entirely, then it can enter into concentration.

นี่คือขั้นที่ ๑ คือเจริญสติ

This is the first level, namely mindfulness.

เจริญสติแล้วก็ไปนั่งสมาธิ

Develop mindfulness, then go sit.

สลับกันไปสลับกันมา จนกว่าจะได้สมาธิขึ้นมา

Keep alternating until samādhi arises.

ไม่ใช่ของง่าย

It's not easy.

ถ้าได้จิตรวมเป็นอัปปนาสมาธินี่ไม่ใช่ของง่าย

To get the mind into appanā-samādhi isn't easy.

ขนาดหลวงตาท่านบวชเป็นพระอยู่ ๖ ปี ท่านว่าจิตรวมแค่ ๓ ครั้งเท่านั้นเอง

Luangta [Mahabua] said that in his first six years as a monk, he only achieved this three times.

เป็นพระแต่ท่านยังไม่ได้ปฏิบัติ

He was a monk but he wasn't really practicing yet.

ท่านยังเรียนหนังสืออยู่

He was still studying.

ยังอยู่วัดบ้าน

Still living in a village temple.

ไปเรียนหนังสือก็เหมือนอยู่ในบ้านในเมือง ก็ยังใช้ความคิดอยู่มาก

Studying is like living at home in the city: you still have to do a lot of thinking.

ใช้ความคิดอยู่กับการท่องจำคำสอนต่างๆ พอตอนกลางคืนจะมานั่งสมาธิก็สงบได้ยาก

Using your mind to memorize various teachings, it's quite hard to attain concentration when you do come to meditate in the evening.

ท่านบอกว่า ท่านจิตเคยรวมได้ ๓ ครั้งด้วยกัน ระยะ ๖ ปี ที่บวชที่ศึกษา ก่อนที่จะออกปฏิบัติ

Still, he said that his mind became immersed three times during those six years of study before he left to practice.

ดังนั้น พอหลังที่ท่านจบเปรียญ ๓ท่านบอก พอแล้ว

After finishing the third level of Pāli Studies, he said, "that's enough."

เรียนไปก็ไม่ได้รู้อะไรมากขึ้น เพราะเป็นการเรียนภาษาบาลี

"Studying more, I won't learn much because it's just learning the language."

ไม่ได้เป็นการเรียนคำสอนธรรมะ

It isn't learning the Dhamma.

เป็นการเรียนวิธีอ่านภาษาบาลี วิธีเขียนบาลี

It's just learning how to read and write the Pāli Language.

ท่านก็เห็นว่าไม่ได้ทำให้พัฒนาขึ้นทางด้านจิตใจ

He felt like this was doing nothing to develop his heart.

ท่านก็อยากจะออกปฏิบัติ

He wanted to go practice.

ท่านก็เลยมุ่งไปหาหลวงปู่มั่น เพื่อให้ท่านได้ศึกษากับหลวงปู่มั่น

He was really intent on finding Luang Pu Mun and learning from Luang Pu Mun.

ตอนที่ท่านพบหลวงปู่มั่น ครั้งแรกไปขออยู่กับหลวงปู่มั่น ท่านก็บอกว่าโชคดี พอดีมีกุฏิว่าง ท่านก็ได้อยู่

When he met Luang Pu Mun the first time and asked to stay with him, he said he was lucky a kuti was available, so he could stay.

แล้วหลวงปู่มั่นท่านก็แนะนำว่า ความรู้ที่ได้เรียนมาถึงเปรียญ ๓ นี้ อย่าเพิ่งเอามาใช้ เพราะไม่เป็นประโยชน์ มันไม่มีความสามารถที่จะมาทำลายกิเลสตัณหาได้

Luang Pu Mun advised him that the knowledge he got from the Pāli exams had no use for him yet, no benefit, no ability to destroy the defilements and clinging.

ตอนนี้ให้มาพุ่งไปที่การทำใจให้สงบก่อนคือฝึกสติกับสมาธิก่อน

He encouraged him to hurry up and come make his mind peaceful first by practicing mindfulness and concentration.

นี่ขนาด

This was his standard.

หลวงปู่มั่นสอนตรงกับหลักของสติปัฏฐาน ๔

Luang Pu Mun taught precisely according to the Four Satipaṭṭhāna.

สอนว่าอย่าเพิ่งไปทางปัญญา

He taught not to go by wisdom alone.

ปัญญามีอยู่เยอะแล้ว

He had a lot of wisdom already.

เรียนจบนักธรรมตรี โท เอก

He had passed the three Dhamma exams.

รู้หมด

He knew it all.

รู้ว่าคำสอนของพระพุทธเจ้ามีอะไรบ้าง

He knew what was in the Buddha's teachings.

กิเลสตัณหามีชนิดไหนบ้าง รู้หมดแต่ทำอะไรมันไม่ได้

He knew the different kinds of defilements and everything, but couldn't do anything about them.

ไม่มีกำลัง

He had no strength.

ขอให้มาฝึกสติ นั่งสมาธิก่อน

So, he was asked to come practice meditation first.

ความรู้ที่ได้เรียนมาตอนนี้ให้ยกไว้บนหิ้งก่อน อย่าไปคิดถึงมันเป็นอันขาด เพราะคิดแล้วจะทำให้ใจไม่สงบ

He had to put the knowledge he had gained on the shelf first and not think about it for a while because thinking makes the mind unpeaceful.

นี่คือปัญหาของคนที่เรียนรู้มาก

This is the problem with people who have learned a lot.

พอมาปฏิบัติแล้วอดคิดไม่ได้

When it comes time to practice, they can't stop their thinking.

ชอบคิดว่าตอนนี้อยู่ฌานที่เท่าไหร่แล้ว ฌาน ๑ ฌาน ๒

They like to think, "Now, which Jhāna am I in? The First Jhāna? The Second Jhāna?

ฌาน ๓

The Third Jhāna?"

คิดไป

They think too much.

แทนที่จิตมันจะรวม มันก็ไม่รวมเพราะนั่งคิดอยู่กับฌาน

Instead of settling, their mind never settles because they're just sitting there thinking about Jhāna.

เวลานั่งสมาธิจริงๆ นี่ห้ามคิด

When sitting in meditation, you really shouldn't be thinking.

ให้เพ่งดูลมอย่างเดียว

Just observe the breath.

ให้รู้ลมเข้าลมออกเท่านั้น

Know the breath coming in and going out, that's it.

พอ

That's enough.

อย่าไปคิดว่าตอนนี้เกิดปีติหรือยัง เกิดสุขหรือยัง

At that time, don't go thinking, "Has rapture arisen yet? Has bliss arisen yet?

ขนลุกหรือยัง

Are my hairs standing on end?

เกิดความสว่างขึ้นมาหรือยัง

Has brightness arisen yet?"

หรือเกิดโน่นเกิดนี่ขึ้นมา ก็ไปหลงติดตามดู

Or when this or that happens, they got lost in it.

อันนี้ไม่ใช่วิธีฝึกสมาธิ

This is not the way to train samādhi.

อย่าคิดอย่าไปรับรู้อะไร

Don't think about or acknowledge anything.

สิ่งที่มาให้รับรู้อย่าไปสนใจ

What comes, acknowledge it, but don't take an interest.

ให้สนใจอยู่กับสิ่งที่เราต้องรู้

Only take an interest in what you must know.

ถ้านั่ง อานาปานสติก็ต้องรู้ลม

If you're practicing mindfulness of the breath, you have to know the breath.

รู้ลมอย่างเดียว

Only know the breath.

อย่างอื่นอย่าไปรู้

Other things: don't know them.

อย่าไปสนใจ

Don't take an interest in them.

เสียงเข้ามาอย่าไปสนใจ

If a sound comes, ignore it.

แสงสว่างเข้ามาอย่าไปสนใจ

If lights come, don't take an interest in them.

อาการเจ็บปวดทางร่างกายเข้ามาอย่าไปสนใจ

If bodily pain comes up, don't take an interest in it.

ให้อยู่กับลมไปอย่างเดียว หรือพุทโธไปอย่างเดียว

Just stay with the breath, or with your mantra, alone.

แล้วจิตมันก็จะขยับเข้าไป

Then your mind will begin to enter.

แต่การเข้า บางทีมันก็ไม่ได้เข้าตามตำราทีละขั้นทีละตอน

Although, sometimes it doesn't enter according to the books, step-by-step.

บางทีมันพรวดเข้าไปเลย จาก ๑ เข้าไป ๔ เลย เหมือนเกียร์ออโต้ มันผ่านไป

Sometimes it suddenly converges, going straight from [jhāna] one to four... like a car skipping gears.

เห็น อย่าไปกังวลว่ามันจะไปยังไง

So, don't worry about how it will enter.

บางครั้งมันก็ไปทีละขั้น ลงไปทีละนิด สงบไปทีละนิด

Sometimes it'll go by steps, gradually becoming peaceful bit by bit.

สงบไปทีละหน่อย เป็นขั้นๆ บันไดก็มี

A little more peaceful at a time, it can be like a staircase.

บางทีก็เป็นแบบสไลเดอร์ ลงพรวดลงไปเลย

Sometimes it's like a slide: suddenly you've gone down the whole way.

ที่เรียกว่า “ตกหลุม ตกบ่อ ตกเหว”

I call it, "falling into the trap, the well, the ravine..."

แต่มันจะเป็นแบบไหนไม่สำคัญ

But how you enter isn't important.

ขอให้มันไปถึงจุดที่เรียกว่า “อุเบกขา” ก็แล้วกัน

Simply let it get to the point we call "upekkhā" that's all.

จิตจะหยุดคิดปรุงแต่ง

The mind will stop proliferating thoughts.

“สักแต่ว่ารู้” จิตเฉย

"Just know" and the mind will be neutral.

ต่ออารมณ์ทั้งปวง รักชังกลัวหลงนี่จะหายไป

All the emotions—love, hate, fear, delusion—will disappear.

จะรับรู้อะไร จะได้ยินอะไร จะมีเวทนาแบบไหน ก็จะ“เฉย”

Whatever you observe, whatever you hear, whatever sensations arise, you'll be neutral.

ไม่มีความรู้สึก ไม่มีอารมณ์กับสิ่งที่ได้รับรู้

You won't feel anything, won't have any emotional reaction to, the things you're aware of.

“สักแต่ว่ารู้”

"Just know."

นี่คือขั้นตอนของการปฏิบัติ

This is the progression of the practice.

ควรที่จะทำเป็นขั้นไป

It should be done step by step.

ไม่เช่นนั้นถ้าจะเอามาปนกัน นั่งวิปัสสนากัน พอนั่งสมาธิปั๊บ พิจารณากายพิจารณากายก็ไม่เห็นว่ามันเป็นโน่นเป็นนี่

Otherwise, if you mix up vipassanā with samādhi by contemplating the body as soon as you sit, in contemplating the body, you won't see it as it is.

จะไปให้มันเห็นมันไม่เห็นหรอก

Though you try, you won't see anything.

เรื่องการพิจารณานี่ มันไม่ได้เป็นเรื่องที่จะให้มันปรากฏขึ้นมาตามที่เราพิจารณา

This contemplation doesn't doesn't arise simply because we contemplate.

มันเป็นการพิจารณาแบบวิเคราะห์

It's an analytical contemplation.

ศึกษา ไม่ได้เป็นแบบว่านั่งแล้วจิตสงบแล้วจะมีภาพของปัญญาโผล่ขึ้นมา ไม่ใช่

Studying is not the way to make the nimitta of wisdom appear in the calm mind when you sit.

เราต้องวิเคราะห์

We have to analyze.

ต้องแยกแยะ เช่นร่างกายมันรวมกัน

We have to discern that the body is composed.

มันมีอาการ ๓๒

It has 32 parts.

เราก็ต้องแยกแยะวิเคราะห์ ว่ามันมีอะไรบ้าง

We have to discern, analyze what it has.

แยกออกมา

Seperate it out.

ร่างกายมีผม มีขน มีเล็บ มีฟัน

The body has head haid, body hair, nails, teeth.

อันนี้เราแยกออกมา

We seperate these out.

แยกด้วยความนึกคิด

Seperate it with your imagination.

เอามากองเป็นกองๆ ก็ได้

You can make piles of them.

เอาผมกองไว้กอง

Make a pile out of your hair.

เอาขนกองไว้กอง

Make a pile of your body hair.

เอาเล็บกองไว้กอง

Make a pile of your nails.

เอาฟันกองไว้กอง เอาหนังกองไว้กองหนึ่ง

Make a pile of your teeth, and a pile of your skin.

กอง ๓๒ กอง

Make 32 piles.

อันนี้จึงจะเรียกว่า“เจริญวิปัสสนา”

This is called "developing insight."

แต่เราไม่ต้องการเจริญตอนที่เรานั่งสมาธิ

But we don't need to develop this while practicing samādhi.

ตอนนั่งสมาธินี่ ห้ามเจริญวิปัสสนา ห้ามพิจารณา

When practicing samādhi, don't develop vipassanā, don't contemplate anything.

ถ้าต้องการความสงบ ถ้าต้องการอัปปนาสมาธิ อย่าไปพิจารณา

If you need peace, if you need appanāsamādhi, don't think.

เป็นอันขาด

It's a waste.

พิจารณาแล้ว จิตจะไม่มีวันรวมได้

If you keep thinking, your mind will never be able to concentrate.

ต้องเพ่งอย่างเดียว

Just stare.

เพ่งอยู่กับอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่ง ในสติปัฏฐาน

Stare at one of the objects within the Satipaṭṭhāna.

ท่านก็สอนลมหายใจเข้าออก เป็น ๑ ใน ๔๐ กรรมฐาน

The Buddha taught that the breath coming and going is 1 of the 40 Kammaṭhānas.

เราจะเอาอย่างอื่นแทนลมหายใจเข้าออกก็ได้

You can use another one instead of the breath.

เช่น บางคนอยากจะเพ่งโครงกระดูก

For example, some people like to watch the skeleton.

ก็ได้

That works too.

นึกถึงภาพโครงกระดูกแล้วก็เพ่งให้เห็นแต่โครงกระดูก

Remember what the skeleton looks like, then just observe your skeleton.

บางคนจะเอาสีก็ได้ สีเขียวก็เพ่งดูสีเขียว

Some people take just a color, like green, staring at the color green.

สีแดงก็เพ่งดูสีแดง

If red, they'll stare at the color red.

อันนี้อยู่ในกรรมฐาน ๔๐ “กสิณ ๑๐”

These are [also] in the 40 Kammaṭhāna: "the 10 kasiṇas."

บางคนจะใช้ “พุทธานุสสติ”

Some people will use "Buddhānussati" (recollection of the Buddha).

พุทโธ พุทโธ ไปก็ได้

"Buddho, Buddho..." works too.

บางคนจะเอา “ธัมมานุสสติ” ธัมโมธัมโม ไปก็ได้

Some people will use Dhammanussati: "Dhammo, Dhammo,..." also works.

บางคนจะเอา “สังฆานุสสติ”

Some people take on Sanghānussati.

ก็สังโฆ สังโฆ ไปก็ได้

"Sangho, Sangho,..." works too.

นี่เป็นขั้นตอนของการเข้าสู่อัปปนาสมาธิ

This is the system for entering appanāsamādhi.

สมาธิมี ๒ มี ๓ ลักษณะด้วยกัน

Samādhi has two or three types.

ลักษณะที่ ๑ สงบแต่สงบแบบนกกระจอกกินน้ำ รวมปั๊บแล้วก็ถอยออกมา แบบงูแลบลิ้น

The first type is peaceful, but it's peaceful like a sparrow drinking water: as soon as it penetrates, it withdraws; like a snake flicking its tongue.

แต่ความรู้สึกมหัศจรรย์ใจนี้เหมือนกับอัปปนาสมาธิ คือมีความรู้สึกเบาอกเบาใจ สบายอกสบายใจ สักแต่ว่ารู้อยู่เพียงแป๊บหนึ่ง

But the feeling of amazement is similar to appanāsamādhi in that you feel light-hearted and completely content in yourself if only for just a second.

อันนี้เปรียบเหมือนกับดูหนังตัวอย่าง

This is comparable to watching a trailer.

สมาธิแบบสมาธิตัวอย่าง คือ “ขณิกสมาธิ”

The samādhi which is like a trailer is called khaṇikasamādhi.

เข้าไปได้ชั่วคราว แต่จะเป็นหนังตัวอย่างที่ทำให้อยากจะซื้อตั๋ว จองตั๋วดูหนังจริง คือดู “อัปปนาสมาธิ”

You just saw the trailer, but it makes you want to buy a ticket and reserve a seat to see the real movie, which is appanāsamādhi.

พอได้ขณิกสมาธิแล้ว ทีนี้ความเพียรมันจะมาเอง

Once you get khaṇikasamādhi, the effort will come on its own.

ศรัทธามันจะมาเอง

Faith will come on its own.

ฉันทะ วิริยะจะมาเอง

Striving will come on its own.

ทีนี้จะไม่อยากจะทำอะไร

At that time, you won't want to do anything [else].

อยากจะเข้าสมาธิ

You'll [just] want samādhi.

อยากจะเดินจงกรม

You'll want to do walking meditation.

อยากเจริญสติ

You'll want to develop mindfulness.

อยากจะนั่งสมาธิ

You'll want to do sitting meditation.

ถ้าทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ได้อัปปนาสมาธิ

If you act accordingly, you'll get appanāsamādhi in no time.

ต่อไปก็สงบนาน ๕ นาที ๑๐ นาที ๒๐นาที ๓๐ นาที ชั่วโมงหนึ่ง

Then you'll be peaceful for 5 minutes, 10 minutes, 20 minutes, 30 minutes, 1 hour...

ถ้ามีสติมากๆ ฝึกบ่อยๆ ฝึกแบบไม่หยุดไม่หย่อน ฝึกแล้วก็เดินแล้วนั่ง นั่งแล้วก็เดิน อันนี้มันจะทำให้เข้าสมาธิได้

If you have a lot of mindfulness and practice often, practice without stopping, without flagging—after you walk, sit; after you sit, walk—practicing like this, you can enter samādhi.

แต่จะเข้าสมาธิ บางทีก็ นอกจากมีหนังตัวอย่างแล้ว บางทียังต้องมีตั๋วพิเศษ ถึงจะได้เข้าดูก่อนคนอื่น

Sometimes, after getting some samādhi, after seeing the trailer, sometimes you need to get a special ticket to see the movie early.

ถ้าเป็นตั๋วธรรมดา อาจจะต้องรอหลายเดือน เพราะคิวยาว

If you just have an ordinary ticket, maybe you have to wait for months because the queue is so long.

วิธีที่จะลัดคิวก็คือ ต้องมีมาตรการเสริมความเพียร

The way to jump the queue is to redouble your efforts.

เช่น การอดอาหาร

For example, by fasting.

การอดอาหารนี้มันจะทำให้เราหิว

Fasting makes us hungry.

ทำให้เราทุกข์

It makes us suffer.

เมื่อมันหิว มันทุกข์ มันก็จะทำให้เราต้องภาวนา

When we're hungry, when we're suffering, it forces us to practice.

ต้องนั่งสมาธิ

We have to sit.

เพราะนั่งสมาธิแล้ว ใจจะหายหิว

When we sit, our hunger disappears.

อันนี้มันเป็นตัวเร่ง

This is a catalyst.

การอดอาหารนี้มันเป็นตัวเร่ง

Fasting is a catalyst.

หรือไปอยู่ที่มันน่ากลัวหวาดเสียว

Or go stay somewhere frigthening and adventurous.

ถ้าไม่ภาวนาแล้ว ใจมันจะเสียว มันจะหวาดกลัว

If you stop practicing there, you'll become scared and energized.

ถูกบังคับให้นั่ง

The suffering will force you to sit.

คือ ต้องหามาตรการที่จะมาบังคับให้เรานั่งให้มาก ให้เข้าสมาธิให้บ่อย

These are measures to take to force yourself to sit and enter samādhi more often.

การอดอาหารก็วิธีหนึ่ง

Fasting is one method.

การไปอยู่ที่น่ากลัวก็วิธีหนึ่ง

Going to a scary place is one method.

ไปอยู่ในป่าช้า

Go to a graveyard.

ไปอยู่ในป่าที่มีสิงสาราสัตว์ได้ยินเสือคำรามนี้

Go stay in the jungle with the wild animals where you can hear the tigers growl.

อันนี้มันจะบังคับให้ต้องนั่งสมาธิ ไม่เช่นนั้น ใจมันจะสั่น ใจมันจะกลัว แล้วอาจจะอยู่ไม่ได้

These are done to force yourself to sit because otherwise you would get frightened, falter, and be unable to continue.

อันนี้คือมาตรการที่มาช่วยเสริม

These are measures to help reinforce [the practice].

ถ้าอยู่แบบสบายๆ มันขี้เกียจ

If you're too comfortable, you get lazy.

นั่งวันละหนก็พอ

After sitting just once, you feel like that's enough.

แต่ถ้ามันหิวข้าวนี่เดี๋ยวต้องนั่งอยู่เรื่อยๆ

If you're hungry, however, you have to just keep sitting.

พอออกมาก็จะเริ่มหิวอีกแล้ว

As soon as you stop, the hunger comes back.

เดี๋ยวคิดถึงข้าวก็หิวอีกแล้ว

The moment you think about food, the hunger returns.

ก็ต้องกลับไปนั่งใหม่ เดินจงกรมควบคุมความคิดไม่ให้มันคิด

So you have to go back to sitting and walking meditation to control your thoughts, to stop your thinking.

หรือบังคับให้มันคิดไปในทางที่ทำให้ไม่หิว

Or force it to think in a way that removes hunger.

ให้คิดถึงอาหารที่อยู่ในปาก อาหารที่อยู่ในท้อง อาหารที่ออกมาจากทวารหนัก

Imagine food in your mouth, food in your stomach, food coming out of your anus.

ให้ดูอาหารเหล่านี้

Consider these food groups.

มันก็จะช่วยคลายความหิวได้

This can help relieve your hunger.

อันนี้ก็เป็นวิปัสสนา

This is a kind of insight.

ปัญญาเพื่อระงับความหิว

Wisdom which suppresses hunger.

แล้วก็นั่งเข้าไปนั่งสมาธิ

Then you can sit and enter samādhi.

นี่แหละ

Just that.

นอกจากที่เราได้ขณิกสมาธิแล้วมีกำลังใจที่อยากจะปฏิบัติแล้ว แต่มันก็ยังขี้เกียจได้

If we have khaṇikasamādhi, we'll have some encouragement, some desire to practice, but we might still be lazy.

มันจะปฏิบัติน้อย

You won't practice much.

อาจจะปฏิบัติแค่นั่งครั้งสองครั้ง เดี๋ยวก็ไปนอนดีกว่า

Maybe you'll meditate one or two times, then want to go lay down.

กินอิ่มแล้วมันสบาย มันก็หาหมอน แต่ถ้าไม่กินนี่ มันหิวมันไม่นอน

After eating, you'll feel satisfied and look for a pillow, but if you don't eat, you'll be hungry and won't lie down.

มันจะเดินจงกรมหรือนั่งสมาธิ

You'll do walking and sitting meditation.

การอดอาหารมีประโยชน์อย่างนี้

This is the benefit of fasting.

การไปอยู่ที่น่ากลัวเป็นมาตรการที่จะเสริมความพากเพียร เสริมการปฏิบัติให้ไปได้อย่างรวดเร็ว

Going to a frightening place is a measure [you can take] to reenforce your dilligence in the practice and get faster results.

นี่คือช่วงที่เจริญสติ สมาธิ

That is: it helps you develop mindfulness and concentration.

ถ้าได้ขณิกแล้ว มันจะมีกำลังอดอาหารได้

Once you have khaṇika [samādhi], you'll have the strength to fast.

มันจะไปอยู่ที่น่ากลัวได้เพราะมันรู้วิธีแก้ปัญหาเวลาเกิดความกลัว

You can stay in frightening places because you'll know how to solve the problem when fear arises.

หรือเวลาเกิดความหิว มันจะใช้การเข้าสมาธิ

Or when hunger arises, it'll enter samādhi.

แต่ถ้ายังเข้าสมาธิไม่ได้ ใช้มาตรการเหล่านี้ แล้วไม่ได้

If you can't yet enter samādhi, then you can't use these methods.

ควบคุมใจไม่ได้ เดี๋ยวใจหิวก็อดไม่ได้ เดี๋ยวต้องออกไปกิน

If you can't control your mind, then as soon as you get hungry, you can't [continue to] fast and will have to go eat something.

ไปอยู่ที่น่ากลัวหยุดความกลัวไม่ได้ เดี๋ยวก็ต้องเปลี่ยนที่อยู่

Staying in a scary place, as soon as you can't stop your fear, you'll have to move.

อันนี้คือเรื่องของการปฏิบัติเบื้องต้น

These are fundamental issues in the practice.

เบื้องต้นถ้ายังไม่มีขณิกนี่ ต้องเจริญสติให้มาก

Fundamentally, if you can't concentrate, then you need to develop more mindfulness.

คอยควบคุมความคิดตลอดเวลา แล้วพยายามนั่งเรื่อยๆ

Try to control your thinking at all times, then try to sit often.

ถ้าไม่นั่งก็เดิน

If you can't sit, walk.

อย่าไปทำภารกิจที่ต้องใช้ความคิดต่างๆ เช่น ไปอ่านหนังสือธรรมะอะไรนี่

Don't do things that require you to think, like reading Dhamma books, etc.

ถ้าอ่านก็อ่านเพียง

If you read, just read.

พอประมาณก็พอ เช่น วันละชั่วโมงนี้ก็พอ

Just a bit is enough, such as each day just one hour.

ฟังเทศน์ฟังธรรมหรืออ่านหนังสือธรรมะ เพื่อให้เกิดความกระจ่างความเข้าใจ

Listening to Dhamma talks or reading Dhamma books is for clearing things up.

ในกิจที่เรากำลังปฏิบัติอยู่ ในขั้นที่เรากำลังปฏิบัติอยู่ อย่าไปอ่านธรรมะแบบครอบคลุมไปถึงขั้นนิพพานเลย

For the work that you're doing in the practice, for the level that your practice is at, don't go reading comprehensive Dhamma all the way up to nibbāna.

มันไกลเกินไป

That's too far.

เราอยู่ระดับปริญญาตรี อย่าไปอ่านระดับปริญญาเอก

You're still at the undergrad level, so don't go reading at the PhD level.

เอาแค่ระดับปริญญาตรี ให้เรารู้ว่าวิธีทำใจให้สงบนี้ทำอย่างไรก่อน

Take only the undergrad-level [books] which teach you how to make your mind peaceful and what to do first.

นี่ก็คือขั้นที่ ๑ ขั้นสติ

This is the first step: the step of mindfulness.

ต้องควบคุมใจให้อยู่ในปัจจุบัน

You have to keep your mind in the present moment.

ปัจจุบันก็คือร่างกาย

The present is the body.

ร่างกายนี้มันอยู่ในปัจจุบันตลอดเวลา

This body is always in the present moment.

มันไม่ได้ไปอดีต

It cannot go to the past.

มันไม่ได้ไปอนาคต

It cannot go to the future.

แต่ใจเรามักจะทิ้งร่างกาย แล้วก็ไปอดีตกัน คิดถึงเมื่อวานนี้ เมื่อคืนนี้ คิดถึงพรุ่งนี้ เดือนหน้า ปีหน้า

But the mind often discards the body and goes to the past, thinking about yesterday, last night, thinking about tomorrow, next month, next year...

จองตั๋วไว้แล้ว จะไปไหน

Having its ticket, it can go anywhere.

ไปโน่น ไปนี่

Going here and there.

จะไปทำอะไร

Going to do what?

คิดไปโน่น

You think too far.

หรือว่าคิดกลับไปอดีต วันก่อนไปทำอะไรมา

Or you think back to the past, what you did in days gone by.

อันนี้แหละเป็นตัวที่จะทำให้จิตไม่มีวันเข้าสู่สมาธิได้

This is why your mind can never enter into samādhi.

เหมือนกับเวลาที่เราร้อยด้ายเข้าเข็มนี่ ใช่ไหม

It's like when you're threading a needle, isn't it?

ถ้าไปทางซ้ายของรูก็ไม่เข้า

If you're to the left of the eye, it won't enter.

ไปทางขวาของรูเข็มก็ไม่เข้า

To the right of the eye of the needle, it doesn't enter.

มันต้องอยู่ตรงกลาง อยู่ตรงรู

It must be centered right on the eye.

อันนี้จิตเวลาจะเข้าสมาธิ ก็เหมือนกับเอาด้ายเข้ารูเข็ม

This mind, when it's entering samādhi, is like the thread entering the eye of the needle.

จะส่ายไปทางซ้ายก็ไม่ได้

It can't if it veers to the left.

ส่ายไปทางขวาก็ไม่ได้

It can't if it veers to the right.

จะคิดอดีตก็ไม่ได้

It can't if it thinks about the past.

คิดอนาคตไม่ได้

Thinking about the future, it won't work.

ต้องคิดปัจจุบัน

You have to think about the present.

คิดอยู่กับลม

Think about the breath.

คิดอยู่กับร่างกาย

Think about the body.

คิดอยู่กับพุทโธ

Think "Buddho."

แล้วมันก็จะเข้าสู่สมาธิได้

Then it will be able to enter into samādhi.

พอเข้าได้แล้ว ก็อย่าไปพิจารณาทันที

Immediately, as soon as you can enter, don't contemplate.

เวลาเข้ามันไม่คิดอะไร

When in, it won't think about anything.

ปล่อยมันนิ่งไป

Leave it alone.

ให้มีสติรู้ว่ามันนิ่ง รู้ว่ามันสงบ

Be mindful of the fact that it is still and peaceful.

แล้วก็ให้มันนิ่งอย่างนี้ไปจนกว่าจะเริ่มคิดปรุงแต่ง

Then, let it remain still like this... until you start thinking [again].

ถ้าสมาธิยังไม่แข็ง ก็อย่าเพิ่งไปคิด

If your samādhi isn't strong, don't just go thinking.

ถ้านั่งต่อไปได้ก็พุทโธใหม่

If you can continue to sit, restart your mantra.

ดูลมใหม่

Rewatch the breath.

เอารอบ ๒

Go for round two.

รอบ ๓

Round three.

ถ้านั่งไม่ไหว เมื่อย ลุกขึ้นมาเดิน ก็ฝึกสติใหม่ ฝึกสติต่อไป

If you can't continue to sit, if you're sore or it's time to go, return to practicing mindfulness continuously.

พุทโธไป

Continue to "Buddho."

ดูร่างกายไป

Continue to watch the body.

ดูเท้า ก้าวเท้าซ้าย ก้าวเท้าขวาไป

Watch the feet—"stepping left, stepping right"—continuously.

เดินไปจนเมื่อย

Walk until you're sore.

อยากจะนั่งก็กลับมานั่งใหม่

When you want to sit, return to sitting.

ดูลมใหม่

Watch your breath again.

หรือพุทโธใหม่

Or "Buddho" again.

ให้มันจิตนิ่งสงบ เป็นอัปปนาใหม่

Make your mind still and peaceful and appanā again.

ทำอย่างนี้ไป

Do this continuously.

ก่อนในช่วงที่เรากำลังฝึกสมาธิ ไม่ใช่พอสงบปั๊บ ก็จะพิจารณาปัญญา ไม่ต้องรีบร้อน

While you're practicing samādhi, before you have enough peace, there's no need to rush to contemplate wisdom.

ปัญญาเรามีเยอะแยะอยู่แล้ว

You have plenty of wisdom already.

เรารู้ไตรลักษณ์กันอยู่แล้ว

You know the three characterists already.

เรารู้เกิด แก่ เจ็บ ตายกันอยู่แล้ว

You already know about birth, aging, illness, and death.

แต่ทำใจกับมันไม่ได้ เท่านั้นเอง

You just can't accept them, that's all.

รับมันไม่ได้ เพราะเราไม่มีอุเบกขา

You can't accept them because you don't have upekkhā.

ทีนี้ เราต้องฝึกอุเบกขาบ่อยๆ

Now, you need to practice upekkhā frequently.

ให้มันมีกำลังมาก เพราะต่อไปเราจะใช้อุเบกขา สู้กับตัณหาความอยาก

Make it very strong because soon you'll use your upekkhā to fight your taṇhā—your desires.

ความอยากไม่แก่ ความอยากไม่เจ็บ ความอยากไม่ตาย

Desires don't grow old, don't get sick, nor do they die.

ความอยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ ความอยากมีสิ่งนั้นสิ่งนี้

Desires get this and that, they have that and this.

อะไรต่างๆ เหล่านี้ ถ้าไม่มีอุเบกขา สู้มันไม่ได้

For these things, you can't fight it if you don't have upekkhā

ถึงแม้จะมีปัญญา รู้ว่ามันเป็นไตรลักษณ์ รู้ว่ามันเป็นทุกข์ ก็ยังอดที่จะอยากได้มันไม่ได้

Unless you have wisdom and know that they are impermanent and unsatisfying, you won't be able to restrain your desires.

แต่พอมีอุเบกขาแล้ว และปัญญาบอกว่าเป็นทุกข์ ก็ไม่เอาดีกว่า

But when you have upekkhā, wisdom will tell you that abstaining is better.

ปัญญาบอกเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ก็ไม่เอาดีกว่า

Wisdom says that it's better not to take that which is aniccaṁ, dhukkhaṁ, anattā.

อยากดื่มกาแฟก็ไม่ดื่มดีกว่า

You want to drink coffee, but it's better not to.

ดื่มแล้วติด

Drink and you'll get addicted.

ถ้าทำอะไรด้วยความอยากแล้วมันจะติด

Whatever you do with craving, you'll get addicted to.

แต่ถ้าทำตามความจำเป็น มันไม่ติด

But you won't get addicted if you act according to need.

ทำตามเวลา

Act appropriately.

เช่นอาหารกินตามเวลานี่มันจะไม่ติด

For example, eating food at the appropriate time is not an addiction.

แต่ถ้ากินตามความอยากแล้วมันจะติด

But if you eat according to your craving, that's an addiction.

มันจะอยากไปเรื่อยๆ

The desire won't stop.

แล้ว

So...

พออยากแล้วไม่ได้มันก็จะทุกข์

When you want it and can't get it, you'll suffer.

นี่คือปัญญา

This is wisdom.

ขั้นที่ ๑ เอาสติ

Step one is to get mindfulness.

แล้วก็ขั้นที่ ๒ พอได้อัปปนาสมาธิ

Then, step two is to get appanāsamādhi.

ก็ฝึกจนชำนาญ สามารถเข้าสมาธิได้ทุกครั้ง

Practice until you're skillful, having the ability to enter samādhi every time.

นั่งปุ๊บ ๕ นาที จิตก็สงบเป็นอัปปนาสมาธิ อยู่ได้ครึ่งชั่วโมงชั่วโมงหนึ่ง

Within five minutes of sitting down, the mind will be peaceful in appanāsamādhi and can remain for half an hour or an hour.

อย่างนี้เรียกว่าอัปปนาสมาธิแล้ว

This is what it means to "have appanāsamādhi."

ทำอย่างนี้ให้มันชำนาญ

Acting like this makes it skillful.

พอเราชำนาญแล้ว ทีนี้พอออกจากสมาธิมาก็ แทนที่จะฝึกสติ ก็มาฝึกปัญญาได้

Once you're proficient in this, when you emerge from samādhi and switch to practicing mindfulness, you can come to practice wisdom.

ฝึกร่างกาย

Work with the body.

เห็นไหม

Do you see it?

“กาย เวทนาจิต” นี่มี ๓ ข้อสอบด้วยกัน ๓ ระดับ

The body, feelings, and mind: these are three exams at three levels.

ระดับแรก “กาย”

The body is the first level.

ให้พิจารณาว่ากายนี้ไม่เที่ยงก่อน

First, contemplate the unreliability of this body.

กายนี้เกิดแก่เจ็บตาย

This body is born, gets old, sick, and dies.

นี่คือไม่เที่ยง

This is impermanence.

เกิดแล้วต้องแก่ ต้องเจ็บต้องตาย

Once born, it must get old, sick, and die.

ไม่ว่าจะเป็นร่างกายของใคร ก็ต้องเป็นอย่างนั้น

Everyone's body is like this.

ถ้าเกิดความอยากไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย มันก็จะทุกข์

If you desire to not grow old, get sick, or die, you'll suffer.

สอนใจไปเรื่อยๆ

Teach your heart steadily.

แล้วทดสอบดูว่าไม่ทุกข์จริงหรือเปล่า

Then test whether you still have suffering or not.

พาร่างกายไปทิ้งที่มันจะตาย ที่มันมีโอกาสจะตายได้ เช่น ลุยไปในป่าเลย

Dispose your body somewhere deathly, where it could really die, like deep in the jungle.

นี่

Yes.

เดินเข้าไปในป่า

Walk into the jungle.

ไม่ต้องเดินตามทางเดิน

Don't use a trail.

เดินเข้าไป เผื่อเหยียบงู มันจะได้ตาย

Walking in the jungle, stepping on a snake, you could die.

ดูสิว่ามันกลัวตายไหม

Look and see: are you scared to die?

ถ้ามันกลัวตายก็แสดงว่ายังมีความอยากไม่ตายอยู่

If the mind is scared to die that shows that you still have the desire to not die.

ก็ต้องใช้ปัญญาบังคับมันว่าถึงเวลามันจะต้องตาย จะทำยังไง

So, you'll have to use your wisdom to control it, thinking, "When it comes time to die, what can I do?

ห้ามมันไม่ได้

I can't forbid it."

ถ้ามันจะตายให้มันตายไป

If it has to die, let it die.

พอปลงได้ พอยอมตายได้ ใจก็หายกลัว

Once you can let go and allow it to die, your heart will be fearless.

อันนี้จะเห็นชัด ต้องมีข้อทดสอบ

To see this clearly, you need a test.

ต้องมีความเป็นความตายมาท้าทาย จึงจะรู้ว่ากลัวหรือไม่กลัวจริง

You have to have the possibility of dying to challenge you, then you'll really know whether you're scared or not.

หายกลัวจริงหรือไม่มันจะรู้

You'll know if you've really overcome fear or not.

ถ้ามันผ่านความตายมาได้ครั้งหนึ่งแล้ว มันรู้

If you can pass through death one time, then you'll know.

ต่อไปมันจะไม่กลัวตายอีกต่อไป

You won't be scared of death any more.

นี่ก็เรื่องขั้นของความตาย ปล่อยวางร่างกาย

That's the story for the level of death and letting go of the body.

ร่างกายไม่ใช่ตัวเราของเรา

The body is not ours or us.

ที่ให้พิจารณาธาตุ ๔เพื่อให้เห็นว่า มันไม่ใช่ตัวเราของเรา

When you consider the four elements, you'll see that it isn't you or yours.

ที่ให้พิจารณาอาการ ๓๒ก็ให้เราเห็นว่า ไม่มีเราในร่างกายอันนี้

When you consider the 32 parts of the body, you'll see that there is no "you" in this body.

ลองแยกชิ้นส่วนร่างกายออกมาดู

Separate the parts of the body out and look.

ก็เหมือนไอโฟนนี้ ลองแกะมันออกมาดูสิ

Like an iPhone: open it up and see.

แล้วมีตัวเราอยู่ในไอโฟนนี้หรือเปล่า

Is your self in an iPhone?

ไม่มี เรารู้ว่ามันไม่มี

We know that it isn't.

แต่ถ้าเราไปหลงคิดว่าเราเป็นไอโฟนขึ้นมา ทำยังไง

But if you were confused into thinking that your self was in an iPhone, what would you do?

เราก็ต้องแกะมันออกมาดู

You'd have to open it up and look.

“เราอยู่ตรงไหน”

"Where am I?"

เราว่าร่างกายนี้เป็นเรา เราเป็นร่างกาย

You think that this body is you, that you are this body.

เราเป็นตรงไหน

Where are you?

เป็นที่ผมหรือ

Are you in the hair?

ถ้าเป็นที่ผม โกนผมทิ้งไปหมดเรายังอยู่หรือเปล่า

If you were in the hair, then once the hair is shaved off, where are you?

“ก็ยังอยู่นี่

You're still here.

เรามันคือความคิดนี่ มันไม่ใช่ผม”

This is thinking that you are not hair.

ลองไล่ไปดู

Keep chasing.

สิ เอาผมทิ้งไป เราก็ยังอยู่

Throw away the head-hair and you're still here.

เอาขนทิ้งไปหมด ก็ยังอยู่

Take away the body hair and you're still here.

ตัดเล็บทิ้งไป ก็ยังอยู่

Cut off the nails, and still here.

ถอนฟันออกไปหมด เราก็ยังอยู่

Pull out all of the teeth and you're still here.

เห็นมันก็สรุปได้ว่า ในร่างกายนี้มันมีอาการ ๓๒ ที่ไม่ใช่เราทั้งนั้น

Seeing it, you'll conclude that, "In this body there are 32 parts which all aren't me."

มันเป็นอาการ

The body is just parts.

เป็นผม เป็นขน เป็นเล็บเป็นฟัน เป็นหนัง เป็นเนื้อ เป็นเอ็น เป็นกระดูก

It's hair, nails, teeth, skin, muscle, tendon, bone...

เป็นเยื่อในกระดูก เป็นม้าม เป็นหัวใจ เป็นตับ พังผืด ไต ปอด ลำไส้ใหญ่ลำไส้น้อย อาหารใหม่ อาหารเก่า

It's bone marrow, spleen, heart, liver, lungs, large intestines, small intestines, new food, old food...

นี่คือส่วนประกอบของร่างกาย ที่เราไปหลงว่า คิดว่าเป็นตัวเราของเรา

This is the composition of the body which you are deluded into thinking is you and yours.

อันนี้ต้องพิจารณาบ่อยๆ จนเปลี่ยนทัศนคติ จากการเห็นว่าร่างกายนี้เป็นเรา กลายเป็นเห็นว่าร่างกายนี้เป็นเพียงอาการ ๓๒ เป็นดิน น้ำ ลม ไฟ เพราะเวลาร่างกายนี้ตายไปอาการ ๓๒ มันก็เปลี่ยนสภาพไปเป็นดิน เป็นน้ำ เป็นลมเป็นไฟ

You have to consider this often until your mind changes from seeing this body as you to seeing this body as just 32 parts made of earth, water, air, and fire because when this body dies, its 32 parts are going to revert to being earth, water, air, and fire.

ไป เวลาตาย ไฟก็ออกไปก่อนแล้ว ลมก็ออกไปก่อนแล้ว

Once you're dead, the fire is gone, the air has left already.

ไม่มีลมหายใจแล้ว

There's no more breathing.

ลมเข้าไม่มีแล้ว

Air no longer comes in.

มีแต่ลมออก

Air only goes out.

ลมออกจากร่างกายเป็นกลิ่นไง

The air that comes out of the body smells strange.

กลิ่นเหม็นนี่ก็เป็นลม ออกมาทางร่างกาย

This stench is the air [element] leaving the body.

กลิ่นแล้วก็ที่นี่อะไร

It smells, then what?

ทีนี้ก็ไฟออกไป

Then the fire leaves.

จับร่างกายคนตายดูสิ มันอุ่นเหมือนร่างกายคนเป็นหรือเปล่า

Touch a dead body and see: is it warm like a living body or not?

แล้วต่อไปน้ำก็จะไหลออกมา ถ้าไม่เอาไปเผา ไม่เอาไปแช่แข็ง

Then, later, the water will leak out, if it's not being cremated or frozen.

สมัยนี้เอาไปแช่แข็งกัน เห็นไหม

These days they can freeze them, have you seen?

เพื่อจะได้ให้น้ำมันแข็ง มันจะได้ไม่ไหลออกมา

They freeze the water so that it can't leak out.

จะได้ไม่เน่า

So it won't decay.

แต่ถ้าเอาไปทิ้งไว้ในป่าช้า เดี๋ยวมันก็เน่าพองขึ้นมา

But if you dump it in the charnal grounds, it'll decay in no time.

ของเหลวต่างๆ ที่อยู่ในร่างกายมันก็จะไหลออกมา น้ำหนอง น้ำเลือด น้ำอะไรต่างๆ จนต่อไปมันก็แห้ง

All the fluids in the body will leak out—the spinal fluid, the blood, etc—until it becomes dry.

กรอบ

Crispy.

ส่วนที่เหลือก็เป็นดินไป

The only part left is the earth.

กลายเป็นดินไป

It turns into dirt.

นี่คือการพิจารณาธาตุ ๔ ให้เห็นว่านี่แหละ คือร่างกาย

This is the contemplation of the four elements which shows you that this is the body.

ทำมาจากธาตุ ๔ กลับไปสู่ธาตุ ๔

It's made from the four elements and it returns to the four elements.

เวลาเข้ามาก็เข้ามาทางอาหาร

They come in via our food.

อาหารต่างๆ นี่ก็เป็นธาตุทั้งนั้น

The food we eat is just elements.

ข้าวมันมาจากไหน

Where does it come from?

ข้าวมันมาจากดิน หรือว่ามันมาจากสวรรค์

Food comes from the ground or from the heavens.

มันมาจากท้องฟ้าหรือมันมาจากดินล่ะ

It comes from the sky or it comes from the earth, that's it.

ถ้าไม่มีดินจะปลูกข้าวได้ไหม

Could you plant rice without any dirt?

นอกจากดินแล้ว ถ้าไม่มีน้ำผสม จะเป็นข้าวขึ้นมาได้หรือเปล่า

Apart from the dirt, if you had no water to mix in, would your rice grow?

แล้วถ้าไม่มีอากาศให้มันหายใจ มันจะเจริญเติบโตได้ไหมต้นไม้

And if there was no atmosphere for it to breath, would it grow up?

ต้นไม้นี้มันก็ใช้อากาศรู้ไหม

These plants need air too, you know?

มันก็ใช้อากาศหายใจเหมือนกัน

They also use the air to breath.

แล้วนอกจากอากาศแล้ว ยังต้องใช้ความร้อนด้วย

And besides the atmosphere, they still need heat as well.

ถ้าอากาศหนาว แข็งนี่ มันก็จะเกิดต้นข้าวขึ้นมาไม่ได้

If the air is cold, freezing, then it can't bear any fruit.

เช่น แถวขั้วโลกเหนือนี่ ไม่มีข้าวขึ้นหรอก ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น

Like at the North Pole, they have no rice: whatever you plant won't grow.

เพราะมันหนาวเกินไป มันเย็นเกินไป ไม่มีไฟ

Because when it's too cold, too cool, there's no fire [element].

ถ้าไปปลูกในทะเลทรายก็ไม่มีน้ำก็ไม่ขึ้นอีกแหละ

If you plant in the desert, there's no water [element] so it won't grow there either.

มันต้องมีครบทั้ง ๔ มันถึงจะเจริญเติบโตออกมาเป็นรวงข้าวได้

There has to be all four elements to be able to grow and yield an ear of rice.

อย่างอื่นก็เหมือนกัน ผักก็เหมือนกันผัก ข้าว หรือปลา หรือสัตว์ที่กิน

It's the same for the other things that we eat: vegetables, grains, fish, animals...

สัตว์มันก็ต้องกินข้าวกินผักก่อน

Animals must eat grains and vegetables first.

ผักกับข้าวที่สัตว์กินเข้าไปก็กลายเป็นเนื้อต่อไป

The vegetables and grains that the animals injest become their flesh.

ถ้าเราเอาเนื้อสัตว์มากิน มันก็เป็นธาตุเหมือนกัน ทำมาจากธาตุเหมือนกัน

If we take meat and eat it, it's therefore also composed of the elements.

พอเข้ามาสู่ร่างกาย มันก็มาเป็นผม ขน เล็บ ฟัน

Once it's in our body, it becomes hair, nails, teeth...

ผมเรายาวออกมาได้เรื่อยๆ เพราะอะไร

Why does your hair constantly grow longer?

เพราะว่าเราเติมธาตุเข้าไปเรื่อยๆ

Because you're constantly filling up with elements.

เรากินข้าวอยู่ทุกวัน

You eat food every day.

เราดื่มน้ำอยู่ทุกวัน

You drink water every day.

หายใจอยู่ทุกวันทุกเวลา

You're breathing every day, all the time.

เรามีความอบอุ่นให้กับร่างกายตลอดเวลา

You have bodily heat at all times.

ร่างกายมันจึงสามารถที่จะเอาธาตุที่เข้ามาทางร่างกายนี้ มาเปลี่ยนให้เป็นผม เป็นขน เป็นเล็บ เป็นฟันต่อไปได้

The body is thereby able to take these elements which are coming in and turn them into hair, nails, teeth, and so on.

ถ้ายังเด็กมันก็ทำให้เจริญเติบโตขึ้นมา

If you're still a child, it'll make you grow.

พอโตเต็มที่มันก็พยุงรักษาไม่ให้ตาย

Once you're grown, it'll help prevent it from dying.

แต่มันก็จะเริ่มเสื่อม พอมันเจริญเต็มที่แล้ว

But it'll begin to deteriorate as soon as it's fully grown.

ธรรมชาติของร่างกาย มันก็จะเริ่มนับถอยหลัง

It's the nature of the body to count down.

พอ ๔๐-๕๐ แล้ว ทีนี้มันถึงขีดเจริญเต็มที่แล้ว